Gdy przystaję w codziennym biegu, by lepiej przyjrzeć się Bożemu stworzeniu, kwitnącym kwiatom, śpiewającym ptakom, dociera do mnie potęga Stwórcy. W takich momentach po głowie snują mi się słowa pieśni „Gdy na ten świat spoglądam” wspaniale oddającej moje odczucia.

Billy Graham powiedział kiedyś: „Powodem, dla którego lubię pieśń „Gdy na ten świat” jest to, że uwielbia ona Boga. Zwraca oczy chrześcijanina bardziej w stronę Boga niż niego samego”.

Autorem pieśni jest Carl Gustav Boberg, urodzony 16 sierpnia 1859r. w Mönsteras, w Szwecji, syn stolarza. Przez krótki czas pracował jako marynarz. W wieku 19 lat przyjął Chrystusa i rozpoczął naukę w szkole biblijnej w Kristinehamm. Po jej ukończeniu został kaznodzieją, a w latach 1890 – 1916 redagował chrześcijański tygodnik „Sanningsvittnet” („Świadectwo Prawdy”). W latach 1912 – 1931 służył w szwedzkim parlamencie. Opublikował ponad sześćdziesiąt wierszy i hymnów, pomagał również w tworzeniu dwóch pierwszych śpiewników szwedzkiego Kościoła Przymierza (Convenant church). Carl zmarł 17 stycznia 1940r. w Kalmar.

Wiersz „Gdy na ten świat spoglądam” („O Store Gud”) powstał w 1885r.

Carl Boberg wracał z wiejskiego kościoła, gdy nagle rozszalała się burza z piorunami. Po około dwóch godzinach burza ucichła, niebo się rozjaśniło, a przyroda wokół zaczęła nabierać coraz więcej piękna. Po powrocie do domu Carl otworzył okno, spojrzał na morze i usłyszał bicie kościelnych dzwonów. Tego samego wieczoru przelał na papier cały swój zachwyt bożym stworzeniem w „Gdy na ten świat”.

Wiersz został po raz pierwszy opublikowany 13 marca 1886r. w miejscowym piśmie „Moensteras Tigninges”. Utwór połączono ze szwedzką melodią ludową i od 1888r. zaczęto śpiewać w kościele Varmland. W 1890r. Carl Boberg objął stanowisko redaktora „Sanningvitten”, w którym opublikował tekst i instrumentalizację na pianino i gitarę, dostarczone przez nauczyciela i organistę Adolfa Edgrena (1858 – 1921).

Ciekawa jest wędrówka i dalsze losy pieśni. Po raz pierwszy została przetłumaczona na niemiecki w 1907r. przez zamożnego baptystę, który usłyszał ją w Estonii wśród szwedzkiej mniejszości. Następnym krajem, do którego dotarło „Gdy na ten świat spoglądam”, była Rosja, gdzie w 1912r. tłumaczeniem zajął się znany przywódca religijny, publicysta, wykładowca teologii pisarz, kaznodzieja, reformator i poeta, Iwan Prochanow (1869 – 1935). W 1927r pieśń znalazła się w wydanym przez niego śpiewniku „Pieśni chrześcijan”.

Stuart W. K. Hine (1899 – 1989),urodzony w Anglii metodystyczny misjonarz, po raz pierwszy usłyszał rosyjską wersję „Gdy na ten świat” w 1931r. podczas swojej pracy misyjnej, którą prowadził z żoną na Ukrainie, w Polsce i w Czechosłowacji. Zaczęli często śpiewać tę pieśń, a po jakimś czasie Hine stworzył kolejne strofy. Zimą 1932/33 musieli opuścić Ukrainę z powodu panującego w niej Wielkiego Głodu. Po rozpoczęciu II wojny światowej Hine’owie wrócili do Anglii i zamieszkali w Somerset, w którym prowadzili pracę misyjną wśród uciekinierów z Europy Wschodniej.

Różne wydarzenia były natchnieniem do pisania kolejnych strof dla Stuarta Hine’a. Hine’owie starali się poznać wszelkich chrześcijan w miejscach, do których przyjeżdżali. Pewnego razu dowiedzieli się, że jedynymi, o jakich słyszał ich ówczesny gospodarz, są Dymitr i jego żona Ludmiła. Żona Dymitra umiała czytać dzięki temu, że kilka lat wcześniej jakiś rosyjski żołnierz zostawił u nich Biblię. Gdy Hine’owie przybyli do wioski i zbliżyli się do domu małżeństwa, usłyszeli coś rzadkiego: Ludmiła czytała fragment o ukrzyżowaniu Chrystusa zawarty w Ewangelii Jana. Goście byli pełni skruchy i głośno wzywali Boga, przepraszali za swoje grzechy i dziękowali za miłosierdzie i łaskę. Hine’owie nie chcieli tak wtargnąć i przeszkadzać, więc zostali na zewnątrz i słuchali. Sturat napisał później trzecią zwrotkę pieśni.

   Gdy w Słowie Swym na mojej stajesz drodze,/ Objawiasz mi Swej świętej łaski cud/ I gładzisz grzech, i krzepisz w każdej trwodze/ I przed pokusą bronisz wierny lud.

Ostatnią napisał już po wojnie, gdy pewien mężczyzna opowiedział mu swoją historię. Pod sam koniec wojny został odłączony od żony i już jej więcej nie spotkał. W chwili rozstania ona była już osobą wierzącą, a on nawrócił się później. Pragnął odnaleźć żonę i podzielić się z nią swoją wiarą, ale nie sądził, że będzie dane spotkać im się na tym świecie, więc marzył o dniu, w którym będą mogli spotkać się w niebie i wspólnie cieszyć życiem wiecznym. Te słowa natchnęły Hine’a do napisania strofy:

   Gdy Panie mój zabierzesz mię ze świata/Gdy olśni mię Twej chwały wiecznej blask/Gdy będzie dana mi czystości szata/I Ciebie ujrzę Jezu Królu Łask 

W 1949r. Stuart Hine przetłumaczył pieśń na angielski i po jakimś czasie „Gdy na ten świat” („How Great You Are”) dotarła wraz z misjonarzami do byłych kolonii brytyjskich w Afryce i w Indiach i ostatecznie poznał ją cały świat. Obecnie uważana jest za drugą, po „Cudownej Bożej łasce”, najbardziej lubianą pieśń.

 Emilia Komraus